Şehir hayatı hızlanırken konutlarımız küçülüyor, takvimler doluyor, temas azalıyor. Günün sonunda kapıyı kapattığımızda ise birçok vakit bizi sessizlik karşılıyor. Tahminen de tam bu nedenle, son yıllarda pek çok konutta bir çift meraklı göz ve huzurlu bir mırıltı var. Kediler çağdaş hayatın karmaşası içinde gösterişten uzak fakat derin bir eşlik sunuyor. Dünya genelinde artan kedi sahipliği sadece bir tercih değişikliğine işaret etmiyor, değişen ömür alışkanlıklarını, yalnızlıkla kurduğumuz bağlantıyı ve “ev” kavramına yüklediğimiz manası da görünür kılıyor. Uzmanlara nazaran bu artış süreksiz bir eğilim değil, kentleşen dünyada insanların daha sade, daha istikrarlı ve daha uyumlu bir birlikte yaşama arayışının doğal bir sonucu. 17 Şubat Dünya Kediler Günü vesilesiyle kedili meskenlerdeki artışı pahalandıran Dr. Burcu Çevreli, modern ömrün ruh halini ve kedilerin bu denklemdeki yerini şu sözlerle özetliyor: “Araştırmalar, kedi sahibi olmanın gerilim ve korkuyu azaltabildiğini, yalnızlık hissini hafiflettiğini ve genel ömür doyumunu artırabildiğini gösteriyor. Daha küçük meskenler, daha ağır iş hayatları ve daha hudutlu toplumsal temasın olduğu bir dünyada kediler, sessiz fakat güçlü varlıklarıyla çağdaş insanın hayatında kalıcı bir yer edinmeye devam edecek. Tahminen de bu yüzden, çağdaş dünyanın karmaşası içinde en çok muhtaçlık duyduğumuz şey koltuğun ucunda sessizce bekleyen o yumuşak istikrar noktası.”
Miu Miu
Kediler ve Ruh Sıhhati Ortasındaki İlişki
Bilimsel çalışmalar, kedilerle kurulan temasın beyinde dopamin ve serotonin salgısını artırarak gerilim düzeyini düşürdüğünü, sakinlik ve memnunluk hissini güçlendirdiğini ortaya koyuyor. Uzun soluklu epidemiyolojik araştırmalar ise kedi sahiplerinin, kardiyovasküler hastalıklara bağlı mevt riskinin daha düşük olduğunu gösteriyor. Kan basıncının dengelenmesi, gerilim hormonlarının azalması ve bağışıklık sistemini destekleyen biyokimyasal süreçler bu bağın fizyolojik boyutunu oluşturuyor. Ruhsal açıdan bakıldığında ise kedi sahipliğinin dert ve depresyonla çabada destekleyici bir rol üstlendiği vurgulanıyor. Araştırmalar, hayvan sahiplerinin daha yüksek benlik hürmetine, daha olumlu bir öz-algıya ve daha düşük yalnızlık seviyesine sahip olduğunu gösteriyor. Bilhassa yalnız yaşayan bireylerde, gençlerde ve ileri yaş kümelerinde kedilerle kurulan bağın güçlü bir “amaç duygusu” yarattığı ve toplumsal izolasyonu bariz biçimde azalttığı belirtiliyor. Bu tabloyu destekleyen bilgilerden biri de Human Animal Bond Research Institute (HABRI) tarafından yürütülen araştırmalar. Kurumun paylaştığı anket sonuçlarına nazaran, aile doktorlarının yüzde 87’si evcil hayvanların hastalarının ruh hali üzerinde olumlu tesirleri olduğunu tabir ediyor. Uzmanlar, kedilerle kurulan bu güçlü bağın sürdürülebilirliğinin lakin sorumlu hayvan sahipliği anlayışıyla mümkün olduğunun altını çiziyor. Hakikat ve yaşa özel beslenme, tertipli veteriner tabip denetimleri, fizikî ve zihinsel gereksinimlerin karşılanması, inançlı ömür alanlarının oluşturulması ve hayat uzunluğu bakım sorumluluğu bu yaklaşımın temel ögeleri ortasında yer alıyor. Bu noktada, sorumlu sahipliğin sadece ferdi bir hassasiyet değil bilimsel, etik ve sistematik bir süreç idaresi gerektirdiği de vurgulanıyor.
