Kapak Fotoğrafı: The Substance
Korku sinemaları yalnızca tüyleri ürpertmekle kalmaz, tıpkı vakitte modanın karanlık tarafına da ışık meblağ. Birtakım üretimler özel dikim couture kesimlerle öne çıkarken kimileri devirlerinin ruhunu taşıyan gardıroplarla birer vakit kapsülüne dönüşür. “Rosemary’s Baby” üzere kült klasiklerden 80’lerin renkli endişe cinslerine kadar bu sinemalar moda dünyasına hâlâ ilham vermeye devam ediyor.
Halloween yaklaşırken sinemanın en tarz sahibi kabuslarına dönüyoruz. Bu liste, kaygı dolu sahneler kadar unutulmaz görünümleriyle de dikkat çeken sinemalardan oluşuyor.
Blood and Black Lace (1964)
Mario Bava’nın yönettiği bu İtalyan klasiği, modayı cinayetle buluşturuyor. Roma’daki bir modaevinde geçen sinemada, maskeli bir katil modellerin peşine düşüyor. 1960’ların couture zarafetini yansıtan ipek elbiseler, pastel tonlar ve dramatik aksesuarlar adeta bir podyum atmosferi yaratıyor. Sinemanın serinkanlı Kontesi Cristina, siyah pelerinleri ve asaletiyle hâlâ “cool”un tarifi.
The Substance (2024)
Coralie Fargeat’in yönettiği 2024’ün en dikkat cazibeli kaygı sineması, Hollywood’un gençlik takıntısını hicvediyor. Demi Moore’un canlandırdığı Elizabeth Sparkle, parlak sarı mantosuyla hem şık hem de rahatsız edici bir figür. Sinemadaki her kostüm, deri tulumlar, metalik ayrıntılar, neon tonlar, hoşluk saplantısının maskesini düşürüyor.
Rosemary’s Baby (1968)
Mia Farrow’un sade 60’lar elbiseleri ve ikonik pixie kesiti, masumiyetin altındaki kaygıyı harika biçimde yansıtıyor. “Rosemary’s Baby”, pastel tonları, şık elbiseleri ve sade siluetleriyle periyodun modasını ölümsüzleştiriyor. Prada’dan Miu Miu’ya kadar birçok markanın koleksiyonlarına ilham vermesi tesadüf değil.
The Hunger (1983)
David Bowie, Catherine Deneuve ve Susan Sarandon’ı buluşturan bu gotik vampir kıssası, modanın karanlık yüzüne bir aşk mektubu. Kostümler Milena Canonero imzalı, kimi kesimler Yves Saint Laurent’dan. Deneuve’ün arka deco siyah-gold kadroları, Bowie’nin keskin sınırlı kadro elbiseleri ve Sarandon’ın androjen siluetleri bu sineması adeta bir moda sineması haline getiriyor.
Alien (1979)
Ridley Scott’ın bilimkurgu klasiği, şaşırtan biçimde “utilitarian chic” estetiğinin erken bir örneği. Sigourney Weaver’ın askeri tulumu sade fakat güçlü bir siluet yaratıyor. İşlevsel, uniseks ve vakitsiz, bugünün podyumlarında da kendine rahatlıkla yer bulabilir.
Sleepaway Camp (1983)
80’lerin kamp korkusu, beklenmedik biçimde queer moda ikonografisine dönüşüyor. Kısacık şortlar, crop top’lar ve pastel tonlar… Sinemanın gücü, gençlik ve özgürlükle dolu. “Sleepaway Camp” endişenin da eğlenceli ve yiğit olabileceğini hatırlatıyor.
Weapons (2024)
Zach Cregger’in yeni endişe sineması “Weapons”, bizi yılın en unutulmaz karakterlerinden biriyle tanıştırıyor: Aunt Gladys. Mikro kakülleri, dev güneş gözlükleri, 80’ler taytları ve renkli twinset’leriyle Gladys, Cindy Sherman’ı anımsatan bir kaos estetiği sunuyor.
