Androjen silüetler, kontrastlarla kurulan harmoniler, sokaktan saraya uzanan defileler…
Paris Erkek Moda Haftası bu yıl, lüks modanın sadece estetik değil, fonksiyonellik bakımından da çağdaş çağla senkronize olmaya çalıştığını açıkça ortaya koydu. Dizaynlar hâlâ erişilmesi güç fiyat aralıklarında dolaşsa da (Jonathan Anderson dizaynlı 200 bin euro kıymetindeki paltoyu görmüşsünüzdür) podyumda görünen birden fazla kesim, günümüzün çok istikametli erkeklerine hitap eden giyilebilir ve dönüştürülebilir formlar sundu.
Dior
Erkek ve bayan giysisinin keskin çizgileri bu dönem daha da silikleşti. Celine’den Dries van Noten’a kadar birçok marka androjen formlar, akışkan silüetler ve gözü pek kumaş paletleriyle maskülenliğe yeni bir tarif getirdi. Cinsiyet kodlarının ötesine geçen dizaynlar, günümüz erkek tarzının daha kapsayıcı, daha kişisel bir yorumuna alan açtı.
Celine, Dries van Noten
Sezonun ortak teması, kontrastların bir ortaya gelişiydi diyebiliriz. Şık ceketler, pijama rahatlığındaki şortlarla kombinlendi; hacimli üstlerin altına ince altlar yerleştirildi. Bu zıtlıklar, sırf biçimsel değil; kumaş, doku ve hatta renklerde de kendini gösterdi. Klasik ile gündelik, önemli ile eğlenceli tıpkı görünümde buluştu. Wales Bonner, bu manada dönemin en gerçekçi ve rafine yorumlarından birini sundu; eşofman altlarıyla kombinlenen şık ceketler ve transparan gömlekler, sokaktan sahneye geçişin doğal bir anlatısıydı.
Wales Bonner
Sezonun en dikkat çeken ögesi ise aksesuar kullanımıydı. Jonathan Anderson önderliğindeki Dior defilesinde büyük ölçekli papyonlar, gömlekten içeri iliştirilmiş kravatlar ve fularlar öne çıkıyordu. Farklı çanta dizaynları ve markaların klasik modellere getirdiği yenilikçi yorumlar da aksesuarları ön plana çıkaran ayrıntılar ortasındaydı.
Dior
Prada, Dior ve Saint Laurent üzere moda konutları; hardal sarısı, çimen yeşili ve bordo üzere baskın renkleri korkusuzca kullanarak renk blokları ile koleksiyonlara enerjik bir söz kattı. Minimalizmden maksimalizme geçilen bu periyotta, canlı tonlar ile büyük uzunluk ya da çok sayıda aksesuarın birlikte kullanımı, görünümün tesirini ikiye katladı.
Saint Laurent
Dries Van Noten’in yeni kreatif yöneticisi Julian Klausner’in önderliğinde, desenlerin ve dokuların geri dönüşü net bir biçimde hissedildi. Bilhassa kimlik taşıyan sırmalı kumaşların pareo formunda ya da asimetrik bluzlara dönüştürülerek kullanılması, klasik aksesuarların çağdaş bir bağlamda tekrar yorumlanmasına alan açtı. Dior’dan Dries Van Noten’e, Louis Vuitton’dan Celine’e uzanan çizgide, aksesuarlarda görülen yavuz ve maksimalist yaklaşım son derece heyecan vericiydi.
Louis Vuitton, Prada
Lüks moda sanayisinin yaşadığı global yavaşlama, bir halde moda haftalarında da kendini muhakkak ediyordu. Dizaynlar daha sade, daha çok taraflı ve daha az teatraldi. Sloganlar, yerini yapı değişimine ve ayrıntılara bırakırken (Willy Chavarria dışında), kıyafetlerde modülerlik ve işlevsellik öne çıktı. Bu durum, sırf estetik bir değişim değil, sektörel bir adaptasyonun ipuçlarını da taşıyordu.
Willy Chavarria
Paris Moda Haftası’nın en eğlenceli anlarından biri ise içerik üreticisi Lyas’ın davetiye alamadığı Dior defilesi için kendi izleme partisini düzenlemesiydi. Bu fikirle, moda haftasının samimi ve yaratıcı öykülerinden birini yarattı. Bu olay, Jonathan Anderson’ın dikkatini çekti ve Lyas, Anderson ile tanışma fırsatını da buldu.
Paris Moda Haftası, önümüzdeki dönemler için içimizde bir heyecan bırakarak, yerini Couture Moda Haftası’na devretti.
