Hazırlayan: Damla Hasanreisoğlu
Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight
Moda çoğu vakit disiplin, estetik ve kusursuzluk üzerinden konuşuluyor. Podyumlarda uzun süredir minimalizm, sade renk paletleri ve kontrollü siluetler hakim. Fakat son dönemlerde moda dünyasında başka bir güç hissediliyor. Dizayncılar modayı yine biraz daha özgür, biraz daha oyunbaz bir alana taşıyor. Hatta biraz daha kusurlu! Her vakit monokroma ya da sessiz lükse hizmet ederek giyinmek bir yol değildir. Modanın eğlenceli yönlerini kaçırmamak gerekiyor. İçimizdeki çocuğu konuşturabilmemiz için bir araç birebir vakitte, tahminen de onu yansıtabilmenin en güzeli yol denebilir.
İlkbahar/Yaz 2026 koleksiyonları bu çocuksu ruh halini güçlü biçimde ortaya koyuyor. Kıyafetlerimiz ya da aksesuarlarımız tamamlayıcı parçalar olmaktan çıkıp adeta küçük karakterlere dönüşüyor. Çiçek formunda çantalar, heykelsi topuklar, dev boncuklarla süslenen takılar, figüratif ayrıntılar ve absürd oranlar podyumlarda sık sık karşımıza çıkıyor. Dizayncılar bu dönem modayı biraz daha az ciddiye almayı öneriyor. Bu durum yeni değil. Modanın hayal gücüyle kurduğu ilişkinin en güçlü öncülerinden biri, sürrealist tutumuyla Elsa Schiaparelli’ydi. Gündelik nesneleri yerinden eden, onları bambaşka manalarla sunan yaklaşımı bugün hâlâ güncel görünüyor. Gerçekten bu dönem da benzeri bir oyun duygusu podyumların her köşesinde hissediliyor. Moschino’nun vücudu adeta hareketli bir illüstrasyona çeviren parçaları, Loewe’nin duştan çıkınca vücudumuza sardığımız havluları elbiseye dönüştürmesi (bu çılgınlık açık orta favorim!), Rabanne’ın oyuncaklı ve süslü tutumu ya da Vivetta’nın masalsı hafifliği bunun farklı yorumları ortasında.
PATILI HIKAYELER
Bu dönemin en tatlı müdahalelerinden biri, kedi ve köpek figürlerinin moda lisanına sızması. Baskılarda öne çıkan bu patili dünya; görünü- mü sırf sempatik değil, tıpkı vakitte daha oyuncu ve daha akılda kalıcı kılıyor.
GRAFIK COŞKU
Canlı tonlar, keskin çizgiler ve grafik yoğunluk bu dönemde görünümlere nere- deyse anlık bir elektrik yüklüyor. Kidsuper Studios, Akris ve Loewe’de renk, yalnızca süsleyen bir öge üzere durmuyor; bütün siluetin eğlenceli ve yüksek tempolu karakterini kuruyor. 
GIYILEBILIR ESERLER
Bazı parçalar bizi yürüyen müze haline getiriyor, tıpkı vakitte bir şeyler de anlatıyor. Julie Kegels’te meyveler ya da Versace’de portre tesiri kıyafeti düz bir yüzey olmaktan çıkarıp adeta giyilebilir bir imgeye dönüştürüyor.
ÜSTÜME YAZDIM
Mains, Miyake ve Zimmermann, not düşülmüş yüzeyleri, slogan tesiri yaratan tabirleri ve tipografik müdahaleleriyle giysisi daha konuşkan, daha muzip ve daha eğlenceli bir alana taşıyor.
OYUN ALANI GENİŞLİYOR 
Bazı markalar bu eğlenceyi doğrudan baskılar ve figüratif yüzeylerle kuruyor. Acne Studios, AWGE ve Moschino’da kıyafet neredeyse bir görsel panoya dönüşürken; Burberry, Meryll Rogge ve Brandon Maxwell’de daha gündelik formlar beklenmedik desenlerle farklı bir karakter kazanıyor. Chloé’nin naif lakin muzip romantizmi, Ashley Williams’ın hafifçe yaramaz hissi veren yüzey oyunları ve GCDS’nin çizgi sinema dünyasına göz kırpan hali modanın önemli olmak zorunda olmadığını hatırlatıyor.
Bu dönemde aksesuarlar da en az kıyafetler kadar “konuşkan”. Fendi’de çantaya ilişen oyuncak gibisi ayrıntılar, Emporio Armani’nin şeffaf ve renkli elde taşınan parçaları, Zomer’in neredeyse ürün ambalajını takıya ya da nesneye dönüştürmesi, Mihara Yasuhiro’nun gündelik hayatı podyuma taşıyan ironik hali bu döneme damga vuran ayrıntılardan. Valli ve Thom Browne üzere markalarda ise çanta formu ya minikleşiyor, ya abartılıyor ya da alışıldık işlevinden uzaklaşıp bir nesne haline dönüşüyor. Loewe’nin form hissiyle oynayan tutumu ve Schiaparelli’nin nesneyi fetişleştiren yaklaşımı da bu dünyanın hâlâ ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor.
Siluet tarafında da emsal bir özgürlük dikkat çekiyor. Prada’da çocukça görünen renk birliktelikleriyle rafine kesitler çarpışıyor; Miu Miu başlı başına oyun kurucu zaten! Önlüklerinin yarattığı tesir ve görünümlerin verdiği kitsch hissiyat büsbütün eğlenceye oynuyor. MM6’da tanıdık formlar hafifçe kaydırılarak absürd bir istikrar kuruluyor; Issey Miyake’de hacim, renk ve yap�� vücutta neredeyse hareketli bir kompozisyona dönüşüyor. Simone Rocha ise her zamanki üzere bu oyunu romantizm üzerinden kuruyor: fırfırlar, hacimler ve neredeyse oyuncak meskenden çıkmış hissi veren ayrıntılarla. Lacoste üzere daha sportif bir çizgide duran markalar dahi bu dönem aksesuar ve renk üzerinden oyuna dahil oluyor.
KÜÇÜK BİR KAÇIŞ ALANI
Bütün bunlar sırf estetik bir şaka değil. Tam aksine, modanın hisle kurduğu bağın yeni bir biçimi. Süratli şehir hayatı, yoğun gündem ve sürekli akış halindeki bir dünyada kıyafet bazen küçük bir kaçış alanı yaratıyor. Komik, sempatik, garip ya da şaşırtıcı bir ayrıntı, günün bütün ağırlığını bir anda kırabiliyor. Bu yüzden figürlü bir çanta, beklenmedik baskılı bir elbise ya da neredeyse bir sanat nesnesi üzere duran bir aksesuar sadece görünümü tamamlamıyor, ruh haline de dokunuyor. Tahminen de tam bu yüzden modanın eğlenceli çocukları şu anda bu kadar çekici geliyor. Çünkü bize tarzın her vakit kurallarla, ciddiyetle ve kusursuzlukla ilgili olmadığını hatırlatıyorlar. Bazen bir görünümün en yeterli yanı, insanın yüzünde küçük bir gülümseme bırakması. Ve bazen o gülümseme, en şık ayrıntı kadar tesirli olabiliyor.
RADARDA son moda eğlence
EV hali
Julie Kegels, konut hayatına ilişkin objeleri ve dokumacılık çağrışımlarını podyuma taşıyarak gündelik olanı ironik, muzip ve beklenmedik bir moda lisanına dönüştürüyor. Önemli not: Mücevher görünümlü kağıt kolyeleri mesken harici kullanmamanızı öneririz!
MARKET çıkışı
“Yine yaptı yapacağını” dedirten dizaynlarıyla Moschino, gündelik hayatın sıradan nesnelerini çantaya çevirerek koleksiyona yüksek dozda oyunbaz bir hava katıyor.
GÜNDELİK absürd
Doublet, gündelik hayat referanslarını bilerek çarpıtarak koleksiyona garip ve akılda kalan bir güç yüklüyor.
Bu yazı ELLE Türkiye Nisan sayısından alınmıştır.
