Bu dönem kadrajımda, markasını otuz yıl boyunca yöneten Anvers merkezli efsanevi dizayncı Dries Van Noten‘in geçen yaz vedasından sonra markanın yeni kreatif yöneticisi olarak vazifeye gelen Julian Klausner vardı.
“Bu koleksiyona yaklaşırken, her vakit sevdiğim Dries Van Noten gardırobunu düşündüm. Klasik fakat yürekli. Giyinmenin katmanları…”
Aşık bir adam, partiden sonra şafakta dolaşıyor. Gömleği iliklenmemiş, kolları sıvanmış. Silüet, yeni bir hayata bürünüyor.
Kendime sordum: Resmi olan nedir? Gündelik olan nedir?
Bunlar ne hissettirir?
Aklıma dar bir kravat, çift düğmeli bir ceket, ağır işlemeli bir kumaş geldi.
Ama birebir vakitte bele sarılmış bir pareo, ayağında kum, uyumsuz bir ayakkabı bağı, kabuklar ve kolye olarak taşınan küçük anılar…
Bu koleksiyon, tabiatıyla gelen jestlere duyulan çekimi anlatıyor.
Ve elbette Lou Reed’in müziği eşlik ediyor.
“Sadece yazdan bir gün,
Seninle geçirdiğim için memnunum.“
—Julian
Koleksiyonu görmeye re-see’ye giderken aklımda bu paragrafı yazan Julian Klausner’ın bende uyandırdığı derin hisler ve nasıl bir bakış açısıyla markanın tarihini yorumlayacağını merak ediyordum. Dokular ve renkler ile denemeler yaparak, her bir parçayı korkusuzca yan yana getirip eşleştiren bu bakış açısını hayranlıkla izledim. Gece şıklığı ile sportif bir görünümü şimdiki bir koleksiyon olarak sunan Klausner, harika harmanladığı bu karışımı canlı renkler, göz alıcı baskılar ve ışıltılı işlemeler ile birleştirmiş. Markanın köklerinden sapmadan onları yeni bir gayeyle yine canlandırmış. Markanın kodlarında olan şuurlu uyumsuzluk; zıtlık ve kaos içindeydi lakin emeli olan bir kaostu. Zıtlıkların çarpışması özgüven içindeydi. Giyinmek üzerine düşündüren modüller vardı, hatta giyinmeye dair düşünme biçimimizi tekrar sorgulatan dizaynlar da.
İFADE GÜCÜ YÜKSEK RENKLER, İŞLEMELER VE BİR MODÜL FANTAZİ
Klausner, çalışma biçimini şöyle tanımladı: “Çok şık bir şeyle oynamaya çalışmak fakat birebir vakitte rahat bir hali korumak.”
Koleksiyonun merkezinde sabahın birinci ışıklarıyla yıkanmış bir kentte, gecenin akabinde gelen o dağınık zarafet hali var. Klausner bu hissi Nirvana kümesinin 1993 yılında Dries Van Noten giydiği o efsanevi karedeki “blissed out“ (dağınık lakin huzurlu zarafet hali) ruhla açıklıyor. Bu koleksiyon, giyinmenin bir aksiyon değil bir tabir biçimi olduğunu hatırlatıyor. Bence koleksiyonun tam olarak maksadı da bu. Cümbüşün akabinde gelen dinginlik ve yorgunlukla parlayan bir şıklık.
Silüetlerde beklenmedik bir tatlılık var. Saronglar (bele sarılan ince kumaş), pareolar bir akıcılık katarken klasik kalıpların dışına çıkıyor. Gördüğüm her bir modül hem duyusal hem de zarafet içinde beklenmedik hislerle sarmalanıyor. Klausner “Dries, her vakit mert ancak erişilebilir olmayı başardı. Benim için bu dengeyi korumak çok önemli“ diyor. Bu gördüğüm koleksiyon nitekim de teatral fakat giyilebilir, zarafet içinde ve erkeksi, fantazi ile beklenmedik hisler ortasında kurulan o huzurlu yerde gezinmekte. Formal ve gündelik olanın, maskülen ile feminenin geçmişle şimdinin şiirsel bir birleşimi.
Klasik terzilik ve genç tarz ortasında oynayan, resmiyet ve gündeliklik ortasında gidip gelen bir koleksiyon. Varlıklı işlemelerle sportif silüetler iç içe geçiyor. Üst üste giyilen, sonra çıkarılan kesimler, yine birleştirmenin zevki.
Ve merkezde yer alan bir klasik; kemer nesli. Ağır renklerde nesiller, nervürlü çizgiler ve dönen işlemelerle beli tekrar tanımlıyor. Renk paleti, hissi kadar argümanlı: kırmızı ve cam göbeği, leylak ve turuncu, haki ve gri melanj.
Gece kıyafetleri yapısız ancak teatral, güya sabaha kadar süren bir gece üzere.
Geceden sabaha, formaldan (resmi) gündeliğe, duştan gerçeğe, bu geçişte kıyafetler bir kıyı yürüyüşü üzere huzurlu ve bir aşk anı kadar hafif, mert ve derin… Tüm görünümler bir aşığın sabahına dokunur üzere.
Julian Klausner
Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight
